[ad_1]

واشنگتن – هنگامی که نیروهای کمونیست چین در سال 1958 اقدام به بمباران جزایر تحت کنترل تایوان کردند ، ایالات متحده به حمایت از متحد نظامی خود شتافت – از جمله تهیه نقشه هایی برای حمله هسته ای به سرزمین اصلی چین ، بر اساس یک سند آشکارا طبقه بندی شده. این بحران چقدر خطرناک بوده است.

بر اساس ده ها صفحه از مطالعه طبقه بندی شده 1966 در مورد تقابل ، رهبران ارتش آمریكا با قبول خطر تلافی جویانه غیرنظامی اتحاد جماهیر شوروی از طرف متحد خود و مرگ میلیون ها نفر ، برای اولین بار خواستار حمله هسته ای به چین شده اند. . دولت وقتی این مطالعه را برای انتشار عمومی طبقه بندی نمی کند ، این صفحات را سانسور می کند.

این سند توسط دانیل السببرگ ، 50 سال پیش ، تاریخچه طبقه بندی شده جنگ ویتنام معروف به اسناد پنتاگون ، رونمایی شد. آقای الزبرگ گفت که او تحقیقات فوق سری درباره بحران تنگه تایوان را همزمان کپی کرده است ، اما در آن زمان آن را فاش نکرد. او اکنون این مسئله را در میان تنش های جدید بین ایالات متحده و چین بر سر تایوان برجسته می کند.

اگرچه در اعتصابات گسترده تر مشخص شده است که مقامات آمریکایی در حال بررسی استفاده از سلاح هسته ای علیه سرزمین اصلی چین در صورت تشدید بحران هستند ، اما این صفحات با جزئیات جدید نشان می دهد که اگر رهبران کمونیست که بمباران را به اصطلاح جزایر دریایی حملات خود را شدت بخشید.

بحران 1958 در عوض ناپدید شد وقتی نیروهای کمونیستی مائو تسه تونگ حملات به جزایر را متوقف کردند و آنها را تحت کنترل نیروهای ملی گرا جمهوری چین در چیانگ کای شک واقع در تایوان قرار داد. بیش از شش دهه بعد ، عدم اطمینان استراتژیک در مورد وضعیت تایوان – و همچنین در مورد آمادگی ایالات متحده برای استفاده از سلاح های هسته ای برای محافظت از آن – همچنان ادامه دارد.

Odd Arne Vestad ، مورخ دانشگاه ییل ، ​​متخصص در جنگ سرد و چین و صفحات نیویورک تایمز را مرور کرد و گفت که اطلاعات سانسور شده قبلی هم از نظر تاریخی و هم اکنون مهم است.

وی گفت: “این حداقل برای من تأیید می کند که ما” در بحران 1958 “با استفاده از سلاح هسته ای به ایالات متحده نزدیک شده ایم” از آنچه قبلاً فکر می کردم. ” “از نظر نحوه تصمیم گیری در واقع ، این سطح بسیار روشن تر از آنچه ما دیده ایم است.”

آقای وستاد گفت که با تنش های امروزی – وقتی قدرت نظامی متعارف چین از سال 1958 بیش از توانایی های خود فراتر رفته است و سلاح های هسته ای خاص خود را دارد – می توان گفت که این اسناد علوفه ای را برای هشدار نسبت به خطرات تشدید رویارویی با تایوان تهیه می کنند.

اسناد نشان می دهد که حتی در سال 1958 ، مقامات شک داشتند که ایالات متحده می تواند با استفاده از سلاح های معمولی فقط از تایوان با موفقیت دفاع کند. آقای وستاد گفت اگر چین امروز حمله كند ، “فشار بزرگی بر سیاست گذاران آمریكایی ایجاد می كند ، در صورت بروز چنین رویارویی ، برای بررسی چگونگی استقرار سلاح های هسته ای”.

وی افزود: “این باید برای همه افراد درگیر کننده باشد.”

آقای السبرگ در معرض یک پیش درآمد تاریخی برای تنش های فعلی گفت که این دقیقاً همان خواسته ای است که می خواهد مردم درباره آن بحث کنند. او می گوید پنتاگون به احتمال زیاد در حال برنامه ریزی احتمالی برای احتمال درگیری مسلحانه بر سر تایوان است – از جمله اینکه اگر به نظر می رسد دفاع تسلیحاتی متعارف فاقد دفاع باشد ، چه کاری باید انجام دهد.

وی در مورد آنچه که “کم عمق” توصیف کرد گفت مباحث سطح بالا “بی پروا” در بحران تایوان سال 1958.

وی افزود: من اعتقاد ندارم كه شركت كنندگان احمق یا بی پروا بیش از افراد بین یا در كابینه فعلی بودند.

در میان سایر جزئیات ، صفحات سانسور شده توسط دولت در نسخه رسمی مطالعه ، بیانگر نگرش ژنرال لارنس اس. کاتر ، فرمانده ارشد نیروی هوایی در اقیانوس آرام است. وی برای اولین بار در آغاز هر درگیری مسلحانه خواستار اجازه حمله هسته ای علیه سرزمین اصلی چین شد. به همین منظور ، وی طرحی را که با انداختن بمب های اتمی در فرودگاه های چین آغاز می شود و نه برای مقاصد دیگر آغاز می شود ، ستود و استدلال کرد که محدودیت نسبی آن مانع از طرح مشکوکان دولت آمریکا در جنگ هسته ای را دشوارتر می کند.

ژنرال کاتر گفت: “پیشنهاد ارتش برای محدود کردن جنگ از نظر جغرافیایی به پایگاه های هوایی اولویت خواهد داشت ،” اگر این پیشنهاد از هرگونه قصد نادرست سازمان بشردوستانه برای محدود کردن جنگ به بمب های منسوخ آهنی و سرب گرم جلوگیری کند. “

در همان زمان ، مقامات احتمال می دادند که اتحاد جماهیر شوروی با حملات تلافی جویانه هسته ای به حمله هسته ای به چین پاسخ دهد. (با نگاهی به گذشته ، مشخص نیست که آیا این فرض صحیح بوده است. مورخان می گویند رهبران آمریکایی که کمونیسم را توطئه ای یکپارچه جهانی می دانستند ، تقسیم چین و اتحاد جماهیر شوروی را تحسین یا درک نمی کردند.)

اما مقامات ارتش آمریكا این خطر را به احتمال از دست دادن جزایر ترجیح می دهند. در این تحقیق ، ژنرال ناتان اف توئینینگ ، رئیس ستاد مشترک ارتش ، بیان داشت که اگر بمباران اتمی پایگاه های هوایی چین را مجبور به پایان دادن به درگیری نمی کند ، “چاره ای جز انجام حملات هسته ای عمیق در چین نیست” تا شمال. “به شانگهای. “

وی اظهار داشت که چنین حملاتی “تقریباً به طور قطع شامل واکنش هسته ای علیه تایوان و احتمالاً علیه اوکیناوا” ، جزیره ژاپن است که ارتش ایالات متحده در آن مستقر است ، اما تأکید کرد که اگر سیاست ملی برای محافظت از جزایر دریایی است ، عواقب آن باید پذیرفته شود. “

در این مطالعه همچنین وزیر امور خارجه جان فوستر دالس با بیان سخنان رئیس ستاد مشترک اظهار داشت: “هیچ کس از دست دادن جزایر دریایی مخالفت نخواهد کرد ، اما این از دست دادن به معنای تجاوزات بیشتر کمونیستی خواهد بود.” هیچ چیز ارزش یک جنگ جهانی را ندارد تا زمانی که به تأثیر مواجه نشدن با هیچ چالشی نگاه نکنید. “

سرانجام ، رئیس جمهور دویت دی آیزنهاور از ژنرال ها حمایت کرد و تصمیم گرفت در ابتدا به سلاح های متعارف اعتماد کند. اما هیچ کس نمی خواست مانند جنگ کره درگیر درگیری طولانی مدت دیگری شود ، بنابراین “یک عقیده متفق القول وجود داشت که این حملات هسته ای باید به سرعت دنبال شود مگر اینکه کمونیست های چینی این عملیات را متوقف کنند.”

آقای الزبرگ گفت وقتی نسخه اسناد پنتاگون را کپی کرد نسخه کامل این تحقیق را کپی کرد. اما او مطالعه تایوانی را با خبرنگاران که درباره مطالعه جنگ ویتنام در سال 1971 نوشتند ، مانند نیل شیهان از روزنامه تایمز ، در میان نگذاشت.

آقای السبرگ در سال 2017 وقتی كتاب Doomsday Machine: Confessions of a Nuclear War Organizer را منتشر كرد ، بی سر و صدا مطالعه كامل را به صورت آنلاین منتشر كرد. یکی از پاورقی ها ، از جمله ، ذکر کرده است که قسمت ها و صفحات حذف شده از مطالعه در وب سایت آن موجود است.

وی گفت ، اما وی مطالب این مطالعه را در کتاب خود ذکر نکرد ، زیرا وکلای ناشر او نگران مسئولیت حقوقی بالقوه هستند. او همچنین كمی متفاوت عمل كرد تا توجه را به این مسئله جلب كند كه صفحات ویرایش شده وی در نسخه منتشر شده قابل مشاهده است. در نتیجه ، تعداد کمی متوجه او شدند.

ویلیام بور ، تحلیلگر ارشد دانشگاه بایگانی امنیت ملی دانشگاه جورج واشنگتن ، یکی از معدود افرادی بود که این کار را انجام داد ، وی در پانوشت در پست وبلاگ مارس در مورد تهدیدات استفاده از سلاح هسته ای در جنگ سرد به آن اشاره کرد.

آقای بور گفت که حدود دو دهه پیش سعی کرد از قانون آزادی اطلاعات استفاده کند تا یک بررسی جدید برای طبقه بندی مطالعه – که توسط مورتون ه. (RAND ، یک اتاق فکر غیردولتی ، به خودی خود مشمول درخواست اطلاعات نیست).

آقای الزبرگ گفت که تنش ها در اطراف تایوان در سال 2017 خیلی فوری به نظر نمی رسد. اما افزایش صدای شمشیر – او به جلد اخیر The Economist اشاره کرد که “خطرناکترین مکان تایوان بر روی زمین” نامیده می شد و ستونی که اخیراً توسط توماس ال فریدمن از روزنامه تایمز با عنوان “آیا جنگی بین چین و ایالات متحده وجود دارد؟” وی را بر آن داشت تا نتیجه بگیرد که جامع تر بودن آن مهم است.

مایکل سانی ، مورخ دانشگاه هاروارد و نویسنده کتابی درباره یکی از جزایر دریایی قلب بحران ، جزیره جنگ سرد: خط مقدم کموی ، این مطالب را “بسیار جالب” خواند.

وی گفت ، هر درگیری جدیدی بر سر تایوان ممکن است تشدید شود و مقامات امروز همان س questionsالاتی را که این افراد در سال 1958 از خود پرسیدند از خود خواهند پرسید ، خطرات ناشی از اشتباهات “چشمگیر” و سو mis تفاهم ها را هنگام برنامه ریزی جدی استفاده از سلاح های هسته ای در سال 1958 پیوند می دهد و تنش های امروز.

آقای الزبرگ گفت که دلیل دیگری برای تأکید بر قرار گرفتن در معرض این ماده وجود دارد. وی که اکنون 90 سال دارد ، می گوید که می خواهد در یک پرونده آزمایشی ، به دلیل به چالش کشیدن روند رو به رشد وزارت دادگستری مبنی بر استفاده از قانون جاسوسی برای پیگرد قانونی کارمندان درز داده ، به جرم کیفرخواست رسیدگی کند.

قانون جاسوسی که در طول جنگ جهانی اول به تصویب رسیده است ، جرم ذخیره یا افشای بدون اجازه اطلاعات مربوط به دفاع را که می تواند به ایالات متحده آسیب برساند یا به یک دشمن خارجی کمک کند ، پیش بینی کرده است. متن آن همه را شامل می شود – نه فقط جاسوسان – و به متهمان اجازه نمی دهد اصرار داشته باشند که اعضای هیئت منصفه به این دلیل که افشای آنها به نفع عموم است توجیه کنند.

استفاده از قانون جاسوسی برای پیگرد قانونی قاچاقچیان نادر بود. خود آقای الزبرگ قبل از آنکه قاضی ادعا در سال 1973 را به دلیل سوisc رفتار دولت رد کند ، متهم شد. اولین محکومیت موفق در سال 1985 بود. اما اکنون طرح چنین اتهاماتی برای وزارت دادگستری تبدیل به روال شده است.

بیشتر اوقات ، متهمان برای جلوگیری از محکومیت های طولانی با دادخواست ها معامله می کنند ، بنابراین اعتراضی وجود ندارد. دیوان عالی کشور با این س whetherال روبرو نشده است که آیا متن یا کاربرد قانون موجب نقض حقوق اصلاحیه اول می شود.

آقای السببرگ با بیان اینکه وزارت دادگستری باید وی را متهم کند که آشکارا اعتراف کرده است که وی تحقیق طبقه بندی شده در مورد بحران تایوان را بدون اجازه کشف کرده است ، گفت که او دفاع خود را به گونه ای انجام می دهد که منجر به صدور اولین اصلاحیه عالی شود دادگاه.

وی با این استدلال که استفاده از قانون جاسوسی “برای جرم انگاری بیان حقیقت طبقه بندی شده” در جهت منافع عمومی ، گفت: “در صورت اتهام ، من از اعتقاد خود دفاع می كنم كه آنچه انجام می دهم – مانند آنچه در گذشته انجام داده ام – مجرمانه نیست.” ”خلاف قانون اساسی است.

[ad_2]

منبع: green-words.ir